Natuurlijk willen wij Cleane kleren

“Sporters liggen niet wakker van de omstandigheden waarin hun outfit wordt gemaakt, want ze stellen er nooit vragen over.” Dat argument halen kledingmerken aan op de vraag of hun kleren wel clean zijn. Maar klopt dit wel? Cleane kleren vroeg het aan de sporters zelf, o.a. in Tielt. Wat blijkt? Vele honderden wielrenners ondertekenden vol overtuiging de petitie. “Natuurlijk willen wij cleane kleren.”
 
De actie was een initiatief van ACV, ACV Voeding & Diensten (V&D), LBC-NVK en Wereldsolidariteit. Alain Degand van ACV V&D: “Door mensen te informeren willen we de vraag naar Cleane kleren aanwakkeren. Alleen op die manier kunnen we sportkledingmerken overtuigen om aandacht te hebben voor de omstandigheden waarin zij hun sportoutfits laten maken.”
 

Clean?

En die laten vaak te wensen over. Want veel van die sportieve, stoere en flitsende kleding wordt gemaakt aan de andere kant van de wereld: in Cambodja, Bangladesh, China of Indonesië. Door mensen die werkweken van 70 uur en meer kloppen. De werkdruk is hoog, interimcontracten zorgen voor onophoudelijke stress en de lage lonen leiden tot overwerk. Wie via een vakbond voor zijn rechten opkomt, wordt vaak het slachtoffer van discriminatie en geweld. Griet Devriese, LBC-NVK: “Deze wantoestanden zijn het gevolg van de druk die sportmerken uitoefenen op hun producenten om tegen steeds lagere prijzen en aan krappe deadlines hun bestellingen af te werken. Gigantische bedragen gaan naar reclame en sponsoring van sportclubs en topsporters. Terwijl de makers van onze outfit een hongerloon krijgen. Minder dan één procent van de aankoopprijs van een sportshirt gaat naar hen. En hierop wordt nog steeds beknibbeld.”
 

Fair Wear Foundation

In 2014 werden Belgische modebedrijven onder druk gezet om stappen te zetten naar ‘Schone kleren’. Met succes. JBC en Bel&Bo zijn nu lid van de Fair Wear Foundation. Zij krijgen onafhankelijke controle  op de arbeidsomstandigheden in de fabrieken in Azië waar ze hun kleding laten maken.
Bart Labeeuw, ACV V&D: “Dit willen we overdoen om sportkleding clean te krijgen. We verwachten dat onze topsporters clean zijn. Waarom niet hetzelfde verwachten van onze sportmerken? We starten dicht bij huis. Bij Belgische sportmerken zoals Bioracer, Jartazi, Patrick en Vermarc. Ook zij laten hun kleren in het buitenland maken, maar waar precies en in welke omstandigheden, daar communiceren ze niet over.”
Mia Vandenberghe, Wereldsolidariteit West-Vlaanderen: “Met hen zijn de eerste gesprekken opgestart. Wij gaan voor een constructieve maar kordate dialoog. Met drie vragen voor de sportmerken. Wees transparant over waar en in welke omstandigheden je sportkledij gemaakt wordt en zorg voor leefbare lonen en vakbondsvrijheid.”
 

Handtekeningen

Emma Verbeken, ACV West-Vlaanderen: “Om sportmerken te tonen dat sportminnend België wel degelijk wakker ligt van hoe onze kleren gemaakt zijn, verzamelen we handtekeningen. Daarmee hopen we Belgische sportmerken uit te dagen tot een topprestatie op vlak van ethisch verantwoord ondernemen. Zodat in de toekomst alle wielrenners kunnen fietsen in een Schone fietsoutfit.”
 

Doe mee

Op pinkstermaandag werden handtekeningen voor Cleane kleren verzameld op de Fiets Wijs Classic in Tielt. Tegelijk kregen de deelnemers info over hun sportoutfit. West-Vlaanderen reed al een proloog in 2016 en verzamelde één miljoen kilometers voor Cleane kleren. Mia: “Gewapend met deze één miljoen kilometers gingen we het gesprek aan met Belgische sportkledingmerken. Nu komt het erop aan om verder op deze nagel te blijven kloppen. Wij blijven actie voeren tot er resultaat is.” Eerder waren er ook al acties in Anzegem, Ledegem, Lendelede en Zonnebeke. 
 
Teken ook de petitie op www.cleanekleren.be. Wil je zelf handtekeningen verzamelen voor Cleane kleren of deelnemen aan een van de geplande acties? Neem contact op met mia.vandenberghe@wsm.be.